تبلیغات
العربیة ( امیری ) - مدح - ذم
دانشجوی دکتری زبان وادبیات عربی دانشگاه خلیج فارس

مدح - ذم

16 آذر 89 22:19

نویسنده : Amiri
ارسال شده در: تجزیه ،

افعال مدح و ذم

 

- افعال مدح و ذم شامل نِعْمَ- بِئسَ- حَبّذا- ساءَ و همه آنها جامدند و تنها فعل ماضی از انها استعمال می شود.

- فاعل نعمَ- بِئسَ- ساءَ واجب است ضمیر مستتر باشد و این در صورتی است كه فاعل بوسیلة نكرة منصوب بنابر تمیز بودن تفسیر شده باشد یا فاعل به توسط (ما) نكره كه به معنای شی است تفسیر گردد:

مثال : نِعمَ رَبْعَاً دارُنا/ نِعمَ ما زیدٌ.

تقدیر: نعم هو رَبعاً                  نعم هو شیئاً.

فاعل                               فاعل

- تقدیم اسم مخصوص بر فاعل جایز نیست      مانند : نِعمَ اخواكَ الرّجلانِ.

                                                               ا سم مخصوص    فاعل ← غلط

  اما تقدیم اسم مخصوص بر فعل جایز است:

              اخواك نِعمَ الرّجلان.

                اسم مخصوص      فاعل

می توانیم اسم مخصوص را حذف كنیم مانند: دَرَسْنا النّحو علی استاذٍ فاضلٍ وَ نِعْمَ الْمُدَرّسُ اصل نعمَ المدرسُ الاستاذُ

                                                                                                                        فاعل    اسم مخصوص

حذف اسم مخصوص بعد از لفظ ما جایز است: نعمّا و بِئسَما.

- هر گاه اسم اشارة ذا حذف شود اسم مخصوص ، فاعل  حبّ  می شود: مانند حُبَّ فَنُّ التاریخ. اصله حبذا فن التاریخ

                                                                                                فاعل

و جایز است اسم مخصوص را به باء زائده مجرور ساخت . مانند:   حبَّ بفَنِ التاریخ.

                                                                                                             فاعل محلاً مرفوع

 - در این دو مثال تركیب به این صورت است: حَبّذا رجلاً بطرسُ/ حبّذا شاعراً اخوك

 

 

 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -